Kreta

Plaatsen > Kreta

De oppervlakte van Kreta bedraagt ruim 8300 vierkante kilometer.

Kreta ligt in het zuiden van de Egeïsche Zee en vormt de grens met de Libische Zee. Het eiland is 260 km lang en de breedte varieert van 12 km (bij Lerapetra) tot 60 km (tussen Dion en Lithinon).

Kreta is zeer bergachtig en van west naar oost zijn er drie gebergtes te onderscheiden. In het westen bevindt zich het Levkage gebergte (Witte Bergen), waarvan met 2450 m de Pahnes de hoogste top is. In het centrale deel van Kreta bevindt zich de Ide Oros of Pseloreites met de Psiloritis als hoogste berg (2450 m). In het oosten ligt de hoogvlakte van Lassithi waarvan de Dikti met 2150 m de hoogste berg is. De bergen bestaan grotendeels uit kalksteen (ons woord ‘krijt’ komt van kreta) en herbergen veel grotten en kloven. Er lopen verspreid over Kreta een aantal kleine riviertjes die een groot deel van het jaar droog staan.

De kustlijn heeft een lengte van ruim 1000 km. De zuidkust van Kreta kenmerkt zich door de steile rotswanden. De noordkust is een stuk vlakker en aan deze zijde bevinden zich dan ook de meeste stranden. De weinige strandjes aan de zuidkust liggen meestal afgelegen in inhammen. De afstand tussen Kreta en het vaste land van Griekenland bedraagt ongeveer 100 km. Zo’n 300 km ten zuiden van Kreta ligt het Afrikaanse land Libië.

Het eiland Kreta is ontstaan door het over elkaar schuiven van Europese en Afrikaanse continentale platen op vergelijkbare wijze als waarop de Alpen en de Himalaya zijn ontstaan. Enkele tientallen miljoenen jaren geleden begon Afrika zich in de richting van Europa te bewegen en drukte de Afrikaanse schol op tegen de Europese schol. Op de grens daarvan ontstonden aan aantal eilanden, o.a Kreta, Kasos en Karpathos. Het Kreta van nu ontstond pas enkele miljoenen jaren geleden, in het Plioceen. Op de plaats van de huidige Middellandse Zee was Kreta een bergrug in een woestijnbassin. Toen de Straat van Gibraltar zich opende stroomde het water van de Atlantische Oceaan het bassin binnen en bleven er een aantal eilanden waaronder Kreta over. De Afrikaanse schol rukt nog steeds op en veroorzaakt regelmatig voor aardbevingen op Kreta en omstreken. De laatste grote aardbeving dateert van 1926. Het zeer bergachtige Kreta is een deel van de keten tussen de Dinarische Alpen in het zuidwesten van de Balkan en het Taurus-gebergte in Turkije.

De oudste tekenen van beschaving op Kreta dateren uit ongeveer 6500 v. Chr. toen volkeren uit Klein-Azië zich naar het eiland begaven. Deze periode staat bekend als het Neolithicum en kwam ten einde in ongeveer 3000 v. Chr. Rond die tijd bloeide de Minoïsche beschaving op. Deze bracht goede zeevaarders, handelaars en landbouwers voort. Omdat zij vrijwel de gehele oostelijk Middellandse Zee onder controle hadden en vrijwel geen vijanden hadden, konden zij zich ontwikkelen tot een bijzonder hoge beschaving. Knossos was vermoedelijk een belangrijk ceremoniëel en politiek centrum. Aan deze Minoïsche beschaving kwam rond 1400 v. Chr. een einde na een waarschijnlijk allesverwoestende aardbeving en vulkaanuitbarsting (Thera).

Rond 1000 v. Chr. trokken volken vanuit het Griekse vasteland naar Kreta en brak de Dorische tijd aan. De daaropvolgende 2500 jaar worden gekenmerkt door een aaneenschakeling van oorlogen. Achtereenvolgens vielen Romeinen, Arabieren, Byzantijnen, Venetiërs en Turken het eiland binnen.

In mei 1941 landden Duitse parachutisten in het westen van Kreta bij het dorpje Maleme in een poging het eiland over te nemen. Na een zware strijd tussen Australiërs, Nieuw-Zeelanders en Grieken enerzijds en Duitsers anderzijds, viel Kreta uiteindelijk in handen van de Duitsers.

Het eiland is opgedeeld van west naar oost in vier provincies; Chania, Rethymno, Iraklion en Lassithi.

De noordkust is heuvelachtig, heeft vrij veel mooie zandstranden en diverse baaien. De zuidkust is afwisselender; grillige bergen lijken hier en daar bijna voorover te vallen, pardoes de zee in. In de bergen treffen we veel grotten aan, diepe ravijnen en spectaculaire kloven.

Op Kreta komt de kri-kri voor, een soort steenbok. Het zijn het beschermde dieren. Speciaal om deze dieren voor uitsterven te behoeden is het gebied rondom de Samaria-kloof tot Nationaal Park verklaard.

Doordat de 610.000 inwoners van Kreta voor een groot gedeelte langs de noordkust wonen heeft er een ongelijke economische ontwikkeling plaatsgevonden op het eiland.
De economie leunt voornamelijk op het toerisme en de landbouw. De veeteelt  omhelst eigenlijk alleen het houden van geiten en schapen ten behoeve van vlees en melk.

Op Kreta hebben zich een aantal supermarktketens gevestigd. We hebben geprobeerd een voerzicht te maken: Supermarkt op Kreta.

Ondanks dat er nog nauwelijks vis zit in de Egeïsche Zee door vervuiling, overbevissing en dynamietvissen in het verleden, neemt de visserij toch nog een vrij belangrijke inkomstenbron voor zijn rekening.

Het wegennet in het Noorden is goed en een grote autoweg verbindt alle grote steden aan de noordkust. In het Zuiden is de infrastructuur stukken slechter, op een groot gedeelte ontbreekt een kustweg. In Iraklion zijn drie busstations, waar vanuit alle kanten van het eiland bereikbaar zijn. Een uitbreiding en verbetering van het wegennetwerk heeft menig plaats op het eiland beter bereikbaar gemaakt. Houdt u er wel rekening mee dat de bussen naar het zuiden op onregelmatige tijden rijden en vaak niet meer dan een paar keer per dag.

De industrie op Kreta concentreert zich voornamelijk rond Iraklion en bestaat naast kunststofverwerkende industrie uit voedselindustrie. Die bestaat voornamelijk uit het verwerken van olijven (olie en zeep) en het verwerken van druiven tot rozijnen.

Kreta heeft drie burgervliegvelden, waarvan er twee internationale luchthavens zijn, terwijl het kleinste (Sitia) een nationale luchthaven is voor vluchten naar het naburige Karpathos en Rhodos. De twee internationale luchthavens, Chania en Iraklion zijn van levensbelang voor het toerisme.

VVV-kantoor
Tourism directorate of the island of crete
Xanthoudidou 1
71 202 Iraklion
Tel : 0810228225 / 228203
Fax : 0810226020

Bezienswaardigheden
Knossos Het Minoïsche paleis van Knossos dat ongeveer 5 km ten zuidoosten van Iraklion ligt is wellicht het bekendste, maar zeker niet het mooiste. In 1878 is Knossos ontdekt door Minos Kalokairinos en in 1900 verkocht hij het terrein aan de Engelsman A.J. Evans. Vrijwel direct begon Evans met het opgraven en restaureren van het paleis en dat ging door tot 1931. In die periode is vrijwel het hele paleis blootgelegd en zijn er veel vondsten gedaan. Aardewerk en vazen, maar ook de oudste weg van Europa, badkuipen en schoolbanken. Over de manier waarop Evans Knossos restaureerde zijn de meningen verdeeld – hij maakte veel gebruik van beton en staal – maar dankzij zijn inspanningen is er wel veel bekend geworden over de Minoïsche beschaving. Na de Tweede Wereldoorlog is het onderzoek in het gebied van Knossos voortgezet en tegenwoordig is het opgegraven gebied ongeveer 22000 vierkante meter groot.

Festos Een minder bekende (en veel rustiger) opgraving is die van Festos en ligt in het zuiden van Kreta. Deze is kleiner dan Knossos en niet gerestaureerd of herbouwd. Omdat hij op een heuvel ligt is het uitzicht er fantastisch. Vlakbij de opgraving van Festos ligt de Romeinse nederzetting Gortys dat ooit een belangrijke vesting was, maar nu voornamelijk uit ruïnes bestaat.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *